منو ببخش اگه دلم بی اجازه اومد و عاشقت شد
بی انکه تو خواسته باشی ، سهم دقایقت شد
منو ببخش اگه دلم بلد نبود بهت بگه دوسِت داره
ببخش اگه بدون تو زندگی رو کم میاره
منو ببخش اگه دلم یاد نگرفت دروغ بگه
نیاد و از دلهره هاش ، تو دنیای شلوغ بگه
منو ببخش اگه همش دل می اومد ضجّه میزد رهاش نکن
اگه همه جفاکارند ، تو اینکارو باهاش نکن
منو ببخش فاصله ها نشد یه روزی کم بشه
اینکه باید قامت من ، بابت این غم خم بشه
ببخش اگه دل اومد و حریم شخصیت شکست
آزردتو رورفت دوباره ، پشت سرش درا رو بست
منو ببخش که این روزا زیاد به یادِ تو بودش
اگه زیاد می اومد و زیاد کنارتو بودش
منو ببخش اگه نشد زیاد بهت فکر نکنم
اینکه نشد حرف دلم رو پیش تو ذکر نکنم
منو ببخش اگه تو رو تو تنهاییهام راه دادم
اینکه تو رو عاشق شدم ، گوشه ی قلبم جا دادم
منو ببخش نشد که مرهم بزنم به این دل شکسته ام
نشد که از شادی بگم ؛ نه از درون خسته ام
منو ببخش که دنیامون اصلا شبیه هم نبود
غصه ی من تو غصه هات ، زیادی بود و کم نبود
منو ببخش که دیر میرم تا که نباشه اثرم
کاشکی بهم گفته بودی تو زندگیت بی ثمرم
منو ببخش اگه میرم ! میرم که تنهات بذارم
تو کوچه های خاطره ، تنهایی مو جا بذارم
منو ببخش که همرامه یادتو با من همیشه
غصه های نبودنت تا قیامت کم نمیشه
منو ببخش که این روزا هق هق گریه با منه
نشنیدن شورِ صدات رو اشک چشمام مرهمه
منو ببخش ، فقط ببخش تا کمی آروم بگیرم
یا که اگه آروم نشم ، ساکت وِ تنها بمیرم
